Hoe dan ook; na een aantal vreemde blikken van mensen (een westerling achterop bij een local?) werd ik netjes afgezet bij mij bestemming; een middelbare school. Na een tijdje met het hoofd gepraat te hebben, werd ik voorgesteld aan Engels leraar nummer 1, waarmee ik de ochtend mee door zou brengen. Ik kreeg een klas voor me met "kinderen" van ongeveer 18-20, uitzonderlijk eentje van 17 ertussen. Alsnog was hun Engels bar slecht. Ik hoefde overigens ook vrij weinig te doen; beetje voorlezen, woordjes en zinnen voorzeggen zodat ze wisten hoe ze het moesten uitspreken.
's Middags was een ander verhaal. Ik zou kinderen les gaan geven van 13-15 jaar, nog minder Engels kunnen/durven spreken dan hun oudere voorgangers. Ik werd daar door leraar Engels nummer 2 voor het bord gezet en hij ging er vandoor; ik moest mezelf maar even een kwartier gaan voorstellen. Toen ik merkte dat ze "Hi, my name is Ilse, I am a seventeen-year-old student from the Netherlands" al niet begrepen, stopte ik maar. Tevergeefs probeerde ik ze wat te laten praten. Uiteindelijk kwam de leraar terug met een boek, die ik in mijn handen gedrukt kreeg. Het half in Cambodjaans geschreven boek moest mij vertellen wat ik de kinderen moest leren, dus na het even snel doorgelezen te hebben ben ik maar gaan praten.
Uiteindelijk bleek aan het eind van de les dat deze leraar me aan het klaarstomen was voor morgen; morgenmiddag zou ik weer met hem meelopen, maar na zijn woorden "You keep book, there room 8D and there room 8B, you there tomorrow afternoon. I not here tomorrow." kwam ik erachter dat ik er morgenmiddag alleen voor zou staan. Wetend dat de kinderen vandaag vrijwel niets van me begrepen hadden en dat de leraar de helft nog vertaald heeft, ben ik benieuwd hoe dat morgen zou gaan. Een woordje uit alle monden zou fijn zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten